«Θύμισες» Γιάννης Μύρτσης

Εικόνες χαραγμένες στο μυαλό μου. Τα ριγμένα φύλλα του Σεπτέμβρη, ο βοριάς του χειμώνα, οι κερασιές την άνοιξη, το πράσινο βουνό το καλοκαίρι. Τα πλατάνια και οι φιγούρες των παιδιών, τα δροσερά νερά της κρήνης, ο καρπουζάς, ο παλιατζής με τις βραχνές φωνές στο δρόμο. Μπροστά μου φτάνουν η κυρά Μαρία, ο μπάρμπα Θανάσης, οΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Θύμισες» Γιάννης Μύρτσης».

«Ο γυρισμός» Γιάννης Μύρτσης

Ταξίδευε το βλέμμα μου στον ορίζοντα και απορροφημένο στεκόταν στ’ ανθισμένα περιβόλια με τις λεμονιές. Ο πρωινός περίπατος έδινε ανάσα στο κουρασμένο μου κορμί, θαρρείς το γιάτρευε απ’ το ανυπόφορο βάρος των χρόνων που κουβαλούσε. Καλοκαίριασε σκέφτηκα και κούνησα συγκαταβατικά το κεφάλι μου, βγάζοντας το ψάθινο καπέλο. Μετά τα βήματα με οδήγησαν κάτω από τονΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ο γυρισμός» Γιάννης Μύρτσης».

«Χωρίς Επιστροφή» Γιάννης Μύρτσης

Δάκρυα δε βγήκαν ποτέ από τα μάτια σου κι ούτε ένα παράπονο δεν άκουσα από τα χείλη σου. Στράφι πήγε η ζωή σου, σου είπα το στερνό ξημέρωμα, έχοντας καρφωμένα τα μάτια μου στο πάτωμα. Εσύ απλά με κοίταξες ανέκφραστα, παγωμένα. Τ’ απογεύματα μπροστά σ’ εκείνη την πόρτα στεκόσουν και περίμενες το ποτάμι των φαντασμάτων.Συνεχίστε να διαβάζετε ««Χωρίς Επιστροφή» Γιάννης Μύρτσης».

«Φάτα Μοργκάνα» Γιάννης Μύρτσης

Ένα ποίημα που έρχεται από τα «παλιά» χρόνια…. Μέσα στα κύματα της φαντασίας προβάλλεις μόνιμα, πώς να σε βγάλω φιγούρα αχνή, ερωτική κι εγώ μονάχος, δεν πάει άλλο. Όπου σταθώ είσαι μπροστά μου έντονο ψέμα πικρό σαν τ’ άλλα πονάει η σιωπή, πέφτει βροχή κι εσύ εκεί Φάτα Μοργκάνα. Χάνω τις σκέψεις, μ’ έχεις μαγέψει,Συνεχίστε να διαβάζετε ««Φάτα Μοργκάνα» Γιάννης Μύρτσης».

«Συνεργείο ψυχών» Γιάννης Μύρτσης

Στο συνεργείο πήγα την ψυχή μου για να γιάνει. Η οίηση που ένιωθα, εγώ ο παντοδύναμος με πέταξε στα βράχια, με τσάκισε! Μέσα μου είχε απομείνει ένα τρεμάμενο χλωμό φως από τη φλόγα της καρδιάς μου κι αυτό στο πρώτο αγέρι θα ‘σβηνε. Σαν πόρνη παροπλισμένη λούφαξε η ζωή μου, το ένιωθα κάθε στιγμή κιΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Συνεργείο ψυχών» Γιάννης Μύρτσης».

«Διαπίστωση» Γιάννης Μύρτσης

Στα πενήντα μου πια, κλείνω τα μάτια. Δεν θέλω χρώματα, λόγια, μουσική, τραγούδια. Τίποτα, ας έχει ησυχία το μυαλό μου. Βαρέθηκα. Πένθος αναζητά η καρδιά μου κι ένα δωμάτιο δίχως παράθυρα να κλειστεί μέσα να γιάνει. Πόσο έκλαψα, πόσο πόνεσα, θρήνος η ζωή μου. Φτάνει! Ας σωπάσουν πια οι Σειρήνες μέσα στο μυαλό μου καιΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Διαπίστωση» Γιάννης Μύρτσης».

«Του έρωτα σημάδια» Γιάννης Μύρτσης

Τριαντάφυλλο γέρικο, λίγο πριν πέσουν τα φύλλα σου στέκεις στο μίσχο κουρασμένο. Κάποια βλέμματα λυπούνται την εικόνα σου και δεν ξυπνάς πια έρωτα, κρυφές επιθυμίες και σκέψεις πλανεμένες. Δεν είσαι πια το σύμβολο του πάθους, δεν έχεις τη δύναμη. Το χρώμα σου ξεθώριασε και τ’ άρωμα σου χάθηκε στις γειτονιές της φύσης. Δεν έρχονται οιΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Του έρωτα σημάδια» Γιάννης Μύρτσης».

«Ίσως» Γιάννης Μύρτσης

Ο πρωινός περίπατος μπροστά στη θάλασσα με πήγε. Κοντοστάθηκα και κοίταξα το κύμα που αγκάλιαζε το βράχο. Χρόνια, μη πω αιώνες, κρατάει τούτη η σχέση, η ερωτική. Τότε ένας γλάρος καλωσόρισε μια βάρκα κι ο ήλιος έδωσε ένα χάδι στο πρόσωπό μου. Στιγμές μίσους κι αγάπης η σχέση μου μαζί του… Έτσι, ίδια, όπως κρατάειΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ίσως» Γιάννης Μύρτσης».

«Ταμείο»Γιάννης Μύρτσης

Ατμόσφαιρα πένθους στα βήματα της ζωής μου κι ο λογαριασμός  των  ημερών μου,  βρίσκει το ταμείο σπαρακτικά αρνητικό. Το σακούλι των αναμνήσεων, μόνο σκοτεινά ντοκουμέντα κρατά κι ‘μέρα συννεφιασμένη από το πρωί. Σταμάτα να μονολογείς καλημέρα, νύχτωσε πια!

«Τα μεγάλα ταξίδια μας» Γιάννης Μύρτσης

Τα μεγάλα ταξίδια μας η ζωή περιμένει τα μεγάλα ταξίδια μας που είναι πάντα μπροστά που γεννιούνται στη σκέψη μας μια στιγμή πικραμένη και οδηγούνε τα όνειρα σ’ άλλους κόσμους μακριά. Στα μεγάλα ταξίδια ξεκινάς τη ζωή σου στα ποτάμια στις θάλασσες στα γαλάζια νερά σημαδεύουν τις μέρες σου και κεντούν το κορμί σου μ’Συνεχίστε να διαβάζετε ««Τα μεγάλα ταξίδια μας» Γιάννης Μύρτσης».