«Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης

Καπετάν Γκόνου Δογιάμα  και Κονδύλη το στενό που μεγαλώσαμε οι φίλοι σε κωμόπολη κρυμμένη σε μιαν άκρη που καλά, καλά δεν βρίσκεται στο χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στην πλατεία στα νερά μέσα στην κρήνη στη γωνία τα ποδήλατα τα βράδια σε μιαν άκρη των ονείρων μας σαν φτιάχναμε το χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στο στενόΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης».

«Στην Παναγία Μαυριώτισσα» Γιάννης Μύρτσης

Στην Παναγία την Μαυριώτισσα, δίπλα στο ήχο του κύματος  περιμένω. Το αγέρι ψυχρό, χειμωνιάτικο και τα φύλλα των πλατάνων αφημένα στο χώμα νεκρά. Κάποιοι γλάροι γελούν στο πέρασμα τους, πετούν μπροστά μου και ζητιανεύουν τη μπουκιά. Τους κοιτάω ανήμπορος να  χάνονται στον ουρανό. Μπροστά μας,  πρόσχαρη η Παναγιά περιμένει να μας δώσει την ευχή τηςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Στην Παναγία Μαυριώτισσα» Γιάννης Μύρτσης».

«Η Αντιγόνη που δεν γνώρισα» Γιάννης Μύρτσης

Το κύμα τις σκέψεις τραβούσε στην άκρη. Κενό το μυαλό μου κι εσύ ζωή μου κενή. Ψυχρός ο αέρας πάγωσε τα όνειρα και σαν τέλειωσαν τα παραμύθια η χαρά μου στάθηκε στην άκρη. Βάλσαμο ήταν ο θάνατος, ναι ήταν, αν μαζί του το σκοπό της ζωής τραγουδούσες. Καημένα μου χρόνια, τον ήλιο ξοδέψατε σε θάλασσεςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Η Αντιγόνη που δεν γνώρισα» Γιάννης Μύρτσης».

«Μια συνάντηση μετά από χρόνια» Γιάννης Μύρτσης

Κι έτσι γίναμε ξένοι. Τελείως ξαφνικά, ένα όμορφο απόγευμα που δεν μας έδωσε κανένα σημάδι. Έναν λόγο εγώ, έναν λόγο εσύ, κι ύστερα σιωπή μεταξύ μας. Όταν ο ήλιος χάθηκε τα μάτια σου δεν ήταν ίδια, ούτε και τα δικά μου ήταν πια εκείνα που ’χες γνωρίσει τότε. Τι ήταν αυτό που μας χώρισε ποτέΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Μια συνάντηση μετά από χρόνια» Γιάννης Μύρτσης».

«Συννεφιά» Γιάννης Μύρτσης

Σκοτάδι έχει η ζωή μου χωρίς εσένα. Δεν το’ χα καταλάβει  ότι εσύ φώτιζες το δρόμο μου, πόσο μωρός Θεέ  μου! Χωρίς τα μάτια σου, χωρίς το γέλιο σου, μια συννεφιά η κάθε μου μέρα. Έφυγες και δεν πρόλαβα ν’ αγγίξω τα μαλλιά σου, δεν πρόλαβα να σκουπίσω τα δακρυσμένα σου μάτια, δεν πρόλαβα ναΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Συννεφιά» Γιάννης Μύρτσης».

«Πάντα Εδώ» Γιάννης Μύρτσης

Λατρεύω τον χειμώνα. Το κρύο του, τις βροχές του, μα πιο πολύ τα χιόνια του λατρεύω. Ο χειμώνας μου θυμίζει εσένα. Ερχόσουν  πάντα στο πρώτο ψυχρό αεράκι του Σεπτέμβρη. Κρύωνες θυμάμαι, πάντα κρύωνες κι ερχόσουν κοντά μου να ζεσταθείς. Έμπαινες στην αγκαλιά μου κι αφηνόσουν στα χέρια μου. Εγώ σφιχτά σε κρατούσα κι άκουγα τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Πάντα Εδώ» Γιάννης Μύρτσης».

«Γουμένισσα» Γιάννης Μύρτσης

Γέμισε ο τόπος μυρωδιά καμένου ξύλου γέμισε φύλλα κυδωνιάς ο ουρανός που κατεβαίνουνε στη γη σαν τους αγγέλους κείνη τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός. Γέμισε ομίχλη και σκεπάζει τα σοκάκια στα κεραμίδια το νερό σταλαγματιές κι ένας αγέρας σαν βιολί παίζει τους ήχους στις παγωμένες και τις γκρίζες γειτονιές. Γέμισε ο τόπος αφιλόξενο σταχτίΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Γουμένισσα» Γιάννης Μύρτσης».