«Ελπίδα» Γιάννης Μύρτσης

Έτσι ξεκίνησα τότε. Μ’ ένα παλιό σκαρί που ‘χε σπασμένο το κατάρτι και σκισμένο το πανί. Ένα σκαρί δίχως όνομα και χωρίς γλάρους στο πέρασμά του. Ναι, μα την ελπίδα είχα μέσα μου οδηγό και τα όνειρά μου ήταν ο ούριος άνεμος, που πίστευα πως θα μ’ οδηγούσαν στην ευτυχία. Κι ήταν πολλά εκείνα πουΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ελπίδα» Γιάννης Μύρτσης».

«Ένα γράμμα παραμονή πρωτοχρονιάς» Γιάννης Μύρτσης

Καλέ μου φίλε ξεχασμένε, σύντροφε της νιότης μου, εσένα που σ’ άφησα σε μια γωνιά της καρδιάς μου και σε λησμόνησα. Σήμερα που ανεβαίνω ένα ακόμη σκαλί στην ανηφόρα της ζωής μου σε θυμήθηκα. Δεν ξέρω πια, μετά από τόσα χρόνια αν υπάρχω ακόμη μέσα σου, μα νιώθω μόνος ξαφνικά χωρίς την παρέα σου, τοΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ένα γράμμα παραμονή πρωτοχρονιάς» Γιάννης Μύρτσης».

«Κορμιά στο χρόνο» Γιάννης Μύρτσης

Κορμιά που τα χτύπησε αλύπητα ο χρόνος σαν το σκαρί στο κύμα, κουρασμένα στέκουν τώρα. Όχι, δεν σας χαρίστηκε ο χρόνος, στην ομορφιά και τη λάμψη των νιάτων σας δεν μερολήπτησε, δίκαιος στάθηκε απέναντί σας. Πάγωσε το βλέμμα που κοιτούσε αχόρταγα, έφυγε η εικόνα που προκαλούσε ρίγος και πόθο ανείπωτο. Νεκρό και το πάθος εκείνο,Συνεχίστε να διαβάζετε ««Κορμιά στο χρόνο» Γιάννης Μύρτσης».

«Τα Χριστούγεννά μου»

Χριστούγεννα και μ’ ένα ποτήρι μπράντι στο χέρι περιμένω. Καθισμένος στο σαλόνι κοιτάω το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Εγώ και η μοναξιά μου. Φορώ τα καλά μου. Την κόκκινη γραβάτα που μου χάρισες κι εκείνα τα παπούτσια που μόνο τα Χριστούγεννα φορώ. Τα φωτάκια στο δέντρο αναβοσβήνουν και μου δίνουν την αίσθηση πως έχω παρέα. Τα γλυκάΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Τα Χριστούγεννά μου»».

«Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης

Καπετάν Γκόνου Δογιάμα  και Κονδύλη το στενό που μεγαλώσαμε οι φίλοι σε κωμόπολη κρυμμένη σε μιαν άκρη που καλά, καλά δεν βρίσκεται στο χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στην πλατεία στα νερά μέσα στην κρήνη στη γωνία τα ποδήλατα τα βράδια σε μιαν άκρη των ονείρων μας σαν φτιάχναμε το χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στο στενόΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης».

«Στην Παναγία Μαυριώτισσα» Γιάννης Μύρτσης

Στην Παναγία την Μαυριώτισσα, δίπλα στο ήχο του κύματος  περιμένω. Το αγέρι ψυχρό, χειμωνιάτικο και τα φύλλα των πλατάνων αφημένα στο χώμα νεκρά. Κάποιοι γλάροι γελούν στο πέρασμα τους, πετούν μπροστά μου και ζητιανεύουν τη μπουκιά. Τους κοιτάω ανήμπορος να  χάνονται στον ουρανό. Μπροστά μας,  πρόσχαρη η Παναγιά περιμένει να μας δώσει την ευχή τηςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Στην Παναγία Μαυριώτισσα» Γιάννης Μύρτσης».

«Η Αντιγόνη που δεν γνώρισα» Γιάννης Μύρτσης

Το κύμα τις σκέψεις τραβούσε στην άκρη. Κενό το μυαλό μου κι εσύ ζωή μου κενή. Ψυχρός ο αέρας πάγωσε τα όνειρα και σαν τέλειωσαν τα παραμύθια η χαρά μου στάθηκε στην άκρη. Βάλσαμο ήταν ο θάνατος, ναι ήταν, αν μαζί του το σκοπό της ζωής τραγουδούσες. Καημένα μου χρόνια, τον ήλιο ξοδέψατε σε θάλασσεςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Η Αντιγόνη που δεν γνώρισα» Γιάννης Μύρτσης».

«Ἡ λεῦκα» Ἰωάννης Πολέμης

Τή  θυμᾶσαι τή λεῦκα μας; Παιγνιδιάρα στήν αὔρα φιλικά μᾶς προστάτευεν ἀπ᾿ τοῦ ἥλιου τή λαύρα, καί μέ χάρη σαλεύοντας τή ψηλή κορυφή της ἐψιθύριζε πρόσχαρη τή χαρά τήν κρυφή της καί σκορποῦσε τό γέλιο της στούς φραγμούς καί στ᾿ ἀμπέλια. Γιατί τότ᾿ ἀποκρίνονταν στά δικά σου τά γέλια. Χθές ἐπέρασα μόνος μου -τί δέΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ἡ λεῦκα» Ἰωάννης Πολέμης».

«Το παλιό βιολί» Ιωάννης Πολέμης

Άκουσε τ΄ απόκοσμο το παλιό βιολί μέσα στη νυχτερινή σιγαλιά του Απρίλη στο παλιό κουφάρι του μια ψυχή λαλεί με τ΄ αχνά κι’ απάρθενα της αγάπης χείλη. Και τ’ αηδόνι τ’ άγρυπνο και το ζηλευτό ζήλεψε κι εσώπασε κι έσκυψε κι εστάθη για να δει περήφανο τι πουλί ειν’ αυτό που τα λέει γλυκύτερα τηςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Το παλιό βιολί» Ιωάννης Πολέμης».

«Ερωτικό» Ναπολέων Λαπαθιώτης

Ο ποιητής Ναπολέων Λαπαθιώτης  Καημός αλήθεια να περνώ, του έρωτα πάλι το στενό Ωσπου να πέσει η σκοτεινιά μια μέρα του θανάτου. Στενό βαθύ και θλιβερό που θα θυμάμαι για καιρό Τι μου στοιχίζει στην καρδιά το ξαναπέρασμα του. Ας είν’ ωστόσο, τι ωφελεί γυρεύω πάντα το φιλί Στερνό φιλί, πρώτο φιλί και με λαχτάραΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Ερωτικό» Ναπολέων Λαπαθιώτης».