«Τι λοιπόν;»Γ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ 

Ο Ποιητής Γεώργιος Δροσίνης Τι λοιπόν; Της ζωής μας το σύνορο θα το δείχνει ένα ορθό κυπαρίσσι; Κι απ’ ό,τι είδαμε, ακούσαμε, αγγίξαμε τάφου γη θα μας έχει χωρίσει; Ό,τι αγγίζουμε, ακούμε και βλέπουμε, τούτο μόνο Ζωή μας το λέμε; Κι αυτό τρέμουμε μήπως το χάσουμε και χαμένο στους τάφους το κλαίμε; Σ’ ό,τι αγγίζουμε, ακούμεΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Τι λοιπόν;»Γ. ΔΡΟΣΙΝΗΣ «.

«Οι Πόρτες»

Οι Πόρτες του Παναγιώτη Χαιρόπουλου. Σαν τη Ζωή, η Ποίηση, Ταξίδι Περιπέτειας, Αγωνίας, Σκέψης και Δράσης, Εικόνας και Ήχου, Άπειρη αλλά και Πεπερασμένη στον μικρό μου Νου, εκφράζεται… διαλέγεται, συνδιαλέγεται με σένα, με μένα, με όλους… Ο Λόγος, Άπειρος, Αιώνιος, Συμπαντικός, Απλός, ευθύνεται… κατευθύνεται, σε σένα, σε μένα, σε όλους… Ζωή και Αλήθεια και ΦωςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Οι Πόρτες»».

«Πάντα Εδώ» Γιάννης Μύρτσης

Λατρεύω τον χειμώνα. Το κρύο του, τις βροχές του, μα πιο πολύ τα χιόνια του λατρεύω. Ο χειμώνας μου θυμίζει εσένα. Ερχόσουν  πάντα στο πρώτο ψυχρό αεράκι του Σεπτέμβρη. Κρύωνες θυμάμαι, πάντα κρύωνες κι ερχόσουν κοντά μου να ζεσταθείς. Έμπαινες στην αγκαλιά μου κι αφηνόσουν στα χέρια μου. Εγώ σφιχτά σε κρατούσα κι άκουγα τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Πάντα Εδώ» Γιάννης Μύρτσης».

Κ.Π.Καβάφης: Η αξία της ποίησης

Ελισάβετ Αρσενίου Κ.Π.Καβάφης: Η αξία της ποίησης   Τα κείμενα του βιβλίου αυτού αφορούν τη σημερινή αξία της τόσο πολύτιμης μέσα στις χρονικές της διαστάσεις καβαφικής ποίησης. Το πρώτο μέρος παρουσιάζει τη «χρηστική αξία» της, που εντοπίζεται στην ταύτιση, τις ψυχολογικές αντιδράσεις και τις αναπαραστατικές προθέσεις ενώπιον της ποίησης του Καβάφη. Από την άλλη πλευρά,Συνεχίστε να διαβάζετε «Κ.Π.Καβάφης: Η αξία της ποίησης».

«Γουμένισσα» Γιάννης Μύρτσης

Γέμισε ο τόπος μυρωδιά καμένου ξύλου γέμισε φύλλα κυδωνιάς ο ουρανός που κατεβαίνουνε στη γη σαν τους αγγέλους κείνη τη νύχτα που γεννήθηκε ο Χριστός. Γέμισε ομίχλη και σκεπάζει τα σοκάκια στα κεραμίδια το νερό σταλαγματιές κι ένας αγέρας σαν βιολί παίζει τους ήχους στις παγωμένες και τις γκρίζες γειτονιές. Γέμισε ο τόπος αφιλόξενο σταχτίΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Γουμένισσα» Γιάννης Μύρτσης».

«Τοπίο» Μήτσος Παπανικολάου

Ο ποιητής Μήτσος Παπανικολάου. Στο θλιμμένο κάμπο βρέχει βρέχει στις ελιές τις γκρίζες – το νερό σας ρίγος τρέχει από τα κλαδιά στις ρίζες. Γκρίζα η ώρα, γκρίζα η χώρα σκοτεινά κάτω κι απάνω ξεχωρίζουν μες στη μπόρα τα τσαντίρια των τσιγγάνων. Απ’ την άσφαλτο τα κάρα κατεβαίνουν, κατεβαίνουν… Λάμπουν μερικά τσιγάρα στα παράθυρα τουΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Τοπίο» Μήτσος Παπανικολάου».