«Η ομπρέλα»

Από την ευγενική της χειρονομία, γνώρισα μέσα στο πέρασμα των χρόνων, τον Ιούλιο Βερν, τον Ντοστογιέφσκι, τον Ντίκενς αλλά και τη σπουδαία Πηνελόπη Δέλτα.

    Μέσα από την αγάπη της θείας μου για τα βιβλία, έμαθα τον Ιωάννη Πολέμη, τον Δροσίνη, τον Καζαντζάκη, αλλά και τον υπέροχο Μενέλαο Λουντέμη. 

«Αίσθηση φθινοπώρου»

Εδώ συναντάς τον εαυτό σου. Σταματάς να του λες ψέματα και αντικρίζεις  κατάματα την αλήθεια.

«Αυτοί που φεύγουν…»

Έρημοι δρόμοι, έρημα τοπία. Ούτε χειμώνας, ούτε καλοκαίρι μόνο μια γκριζωπή εικόνα θανάτου, μια μυρωδιά φόβου στον αέρα σαν ξωτικό σε παραμύθι.  

«Λάθος βήματα»

Μέτρησα λάθος τους ανθρώπους
ψεύτικες ζούσαμε στιγμές
μάσκα στη θέση του προσώπου
με παγωμένες τις καρδιές.

«Ένας δρόμος στην εξοχή» Γιάννης Μύρτσης

Περιλαμβάνεται στην ποιητική ανθολογία δεκαπέντε νέων σύγχρονων ποιητών. Κυκλοφόρησέ τον Φεβρουάριο του 2020 από την δημιουργική ομάδα MyStory.

«Πρωινό Κυριακής» Γιάννης Μύρτσης

Έχει μια θλίψη πάντα ετούτη η μέρα
κι οι γείτονες θαρρείς έχουν κρυφτεί,