«Στο νεκρό χρόνο της ζωής»

Στο μπλε παράθυρο με το χρυσάφισμα του ήλιου ακόμη να πλανάται στη θάλασσα, σε είδα. Γαλήνια η φύση με τα φύλλα των δέντρων σκυφτά στο μεγαλείο του έρωτα, με τα βότσαλα να κραυγάζουν στο περπάτημα του. Ένα μεγάλο καράβι το αύριο, δίχως φώτα, χωρίς παντιέρα ν’ αρμενίζει τυφλό προς το πεπρωμένο του, αδιαφορώντας για τοΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Στο νεκρό χρόνο της ζωής»».

«Καλό Ταξίδι Μάνα»

Σίγησε η φωνή σου εκείνο το ξημέρωμα. Σταμάτησε η ανάσα σου  ήρεμα, σχεδόν χαμογελαστή  έφυγες από κοντά μας κι  η ψυχή σου απλώθηκε στα μονοπάτια και στις γειτονιές  τ’ ουρανού. Άδεια η κάμαρα που χρόνια ζέσταινε τον ερχομό και την άνοιξη.  Τους τοίχους της νότισαν στάλα, στάλα   η προσμονή, τα δάκρυα του αποχαιρετισμού, ο ερχομόςΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Καλό Ταξίδι Μάνα»».

«ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ»

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «ΠΝΟΗ» η νέα ποιητική συλλογή του Γιάννη Μύρτση «Εντός μου». Είναι η τρίτη στη σειρά, μετά «Τα δάκρυα του έρωτα» (εκδόσεις Φυλάτος) και “Στις γραμμές του τραίνου” (createspace). Επιπλέον στο ενεργητικό του έχει τη συγγραφή του εφηβικού διηγήματος «Η πέτρα της τύχης» (εκδόσεις Φυλάτος). Στη νέα του δουλειά ο δημιουργός περιγράφει μέσαΣυνεχίστε να διαβάζετε ««ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ»».

«Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης

Καπετάν Γκόνου Δογιάμα  και Κονδύλη το στενό που μεγαλώσαμε οι φίλοι σε κωμόπολη κρυμμένη σε μιαν άκρη που καλά, καλά δεν βρίσκεται στο χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στην πλατεία στα νερά μέσα στην κρήνη στη γωνία τα ποδήλατα τα βράδια σε μιαν άκρη των ονείρων μας σαν φτιάχναμε το χάρτη. Καπετάν Γκόνου Δογιάμα στο στενόΣυνεχίστε να διαβάζετε ««Γκόνου Δογιάμα & Κονδύλη» Γιάννης Μύρτσης».