«Μνήμες Πατρίδα μου»

Μη κοιτάς τόσο πίσω γιατί με πληγώνει
παραμένει ο πόθος στην καρδιά ζωντανός
ιστορία και θρύλος πάνω σ’ ένα μπαλκόνι
μια σημαία μονάχη κι ένας γκρίζος ιστός.
Πώς θα πω στα παιδιά μου ποιος είμαι τι νιώθω
μαραζώνω τα βράδια σαν στέκομαι εκεί
το μυαλό φτερουγίζει στην Πόλη στη Σμύρνη
πληγωμένη Ελλάδα και μνήμη πικρή.
Ο αγέρας γεμίζει με λάβαρα πάλι
ο μαρμαρωμένος ξυπνάει Βασιλιάς
προσκυνά στης Σοφιάς της Αγίας τη Χάρη
καβαλάρης περνά νικητής της χαράς.
Μια ακτίνα του ήλιου τα μάτια μου κλείνει
και λαχτάρα με πιάνει ένα δάκρυ κυλά
πότε θα’βρω Χριστέ μου το χρυσό παλικάρι
κι η ψυχή να πετάξει στα ουράνια ξανά.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s